Recensie: Soulfly bewijst zich wéér

Vrijdag was het eindelijk zo ver. Ik was nog maar een paar kloktikken verwijderd van het concert waar ik me al dagen op aan het verheugen was. De metalband Soulfly zou ik eindelijk met eigen ogen én oren ervaren. Ofja, ik... ik én mijn vriendin. Zij had alles geregeld als verjaardagcadeau en samen zouden wij er heen gaan. De avond zou mijn leukste verjaardagscadeau's ooit worden.

Na heerlijk en gehaast gegeten te hebben -we zaten namelijk erg in tijdnood- liepen we naar de Effenaar waar het hele gebeuren zich zou plaatsvinden. Onze kaartjes werden afgescheurd, jassen ingenomen en benieuwd liepen we de concertzaal in. Bij het belopen van de trap kwam een golf van geluid ons tegemoet. Incite, de openingsband, was al aan het spelen. Leuk bandje, met een strakke speelstijl waar we hopelijk in de toekomst meer van zullen horen. Geen wonder dus dat Soulfly ze gevraagd had als openingsact. Na wat te hebben gedronken en gekletst werd het langzaam donkerder in de zaal. Muziek begon te spelen en het zou nog een kwestie van seconde zijn voordat de heren het podium zouden betreden.

En daar stonden ze dan eindelijk, onder luid gejuich begon de Braziliaanse metalband onder gezag van frontman Max Cavalera met de openingstrack 'Blood, Fire, War, Hate'. Cavalera, die voorzien was van een bivakmuts, was eigenlijk overbodig; het publiek brulde als een man mee. Daarna was het tijd voor 'Prohercy' en de band speelde nummer voor nummer haar hele oeuvre door. Elk album kwam goed aan bod en de bekende songs werden allemaal voorgedragen; de variatie was groot. Ook konden de bezoekers zoals gewoonlijk rekenen op de legendarische Sepultura nummers 'Roots Bloody Roots' en 'Refuse/Resist'. Daarnaast speelde de band nog even een Slayer covertje, waarschijnlijk een verzoekje van de gitarist Marc Rizzo die een shirt van deze onsterfelijke band droeg. Tenslotte was er nog een kleine primeur; Het nummer 'Red War' van het project Probot van Foo Fightersfrontnicht Dave Grohl waar Cavalera ook aan meegewerkt heeft werd voor het eerst door Soulfly live gespeeld. Ook leuk was de drumjam, waarbij de hele band inclusief Cavalera's zoon Igor op zijn Braziliaans meedrumde.

De held van de avond was niet frontman Cavalera, maar gitarist Marc Rizzo. De solo's die hij met zijn plectrum produceerde waren rond meesterlijk. De snelheid en precieze waarmee hij speelde was van zeer hoog niveau. Ook kreeg hij de tijd om een magnifiek stukje flamenco ter gehore te brengen, overduidelijk dat het zijn specialiteit is. Er werd wat met het licht gespeeld en samen met Rizzo's gitaarspel ontstond er een mystieke sfeer.

Helaas kan ik niet zeggen dat het optreden van Soullfy helemaal perfect was. Ik heb me nogal aan Cavalera geërgerd die tijdens elke solo of elke seconde waar hij niet bij betrokken was het podium verliet. Waarom hij dit deed was niet duidelijk, maar ik vond het storend. Alleen mag ik de band daar niet op af rekeken als er naar het eindresultaat gekeken wordt. Soulfly heeft gewoon een prima show neergezet zoals we dat van ze gewend zijn en zoals we dat van ze mogen verwachten. Toen Cavalera in de show ergens ''See you at other festivals'' zei, hoopte ik oprecht dat ik bij een van die festivals aanwezig zou zijn om het spektakel nog eens mee te mogen maken.

v.l.n.r.: Marc Rizzo, Max Cavalera en Bobby Burns