Zittend op je tweewieler kijk je in het rond. Blijven ze achter de hekken, zijn er aanstootgevende taferelen, is er iets wat niet deugt?
Nee.
En opeens die knal. Je kijkt achterom. Er liggen lichamen op de grond, gegil, bloed. Een zwarte Suzuki komt met volle vaart op je afgereden. Je rijdt de rit van je leven. Letterlijk. De wagen nadert je sneller en sneller. Hij komt met een grote knal tot stilstand.
Dat scheelde centimeters.
Jawel, niemand is het ontgaan. Het horrortafereel in Apeldoorn, uitgerekend op het feestelijke Koninginnedag. Ik ga geen aandacht besteden en het hoe en wat, daar hebben we de professionele media voor. Ik wil hier bij de politieagent stilstaan die maar net niet geraakt werd.
De geluksvogel
Wat als de ketting van de fiets gevlogen was? Wat als de fiets net op een foute versnelling stond? Wat als de agent fysiek net iets minder ervoor stond en niet zo hard had kunnen trappen? Dan had de Suzuki, althans de resten, naar de autowasstraat gemoeten om het voertuig te ontdoen van het menselijke weefsel. Dan stond er bij miljoenen mensen het beeld van een dodelijk ongeluk op hun netvlies gegrift. Dan nam de dwaas achter het stuur niet 4 levens, maar 5.
Triest.
Hoe zou de agent zich voelen? Het was natuurlijk niet zijn ideale dag. Maar zou hij blij zijn, blij dat zijn leven gespaard werd? Angstig, angstig omdat zijn leven nooit zo eindig had geleken? Boos, boos op de maniak van Apeldoorn?
Wie zal het weten.
Ik vraag me af wie de agent is. Ik zou hem zo graag willen spreken, Hoe maak je zo’n mee. Ben je in shock, of ga je zo snel mogelijk kijken hoe het met de slachtoffers is? Flits je leven aan je voorbij, of blijf je helder in je hoofd?
Het is griezelig.
donderdag 30 april 2009
vrijdag 24 april 2009
Monica online!
Attentie, attentie!
Ook al walg je van mijn socialistisch elitair geneuzel, deze keer is het toch waard om even je hoofd erbij te houden! Zoals jullie allemaal weten vetrekt Monica binnenkort naar de Filipijnen om daar de arme kindjes een hart onder de riem te steken! Dit hele gebeuren zal ze bijhouden op een weblog. Open de link en stap in een wereld vol muskieten, zielige kindjes en rijst! De blog zal binnenkort hopelijk helemaal vol staan met de avonturen van Monica en haar compagnons. Lees het, en snuif de Filipijnse cultuur eens goed op!
Ook al walg je van mijn socialistisch elitair geneuzel, deze keer is het toch waard om even je hoofd erbij te houden! Zoals jullie allemaal weten vetrekt Monica binnenkort naar de Filipijnen om daar de arme kindjes een hart onder de riem te steken! Dit hele gebeuren zal ze bijhouden op een weblog. Open de link en stap in een wereld vol muskieten, zielige kindjes en rijst! De blog zal binnenkort hopelijk helemaal vol staan met de avonturen van Monica en haar compagnons. Lees het, en snuif de Filipijnse cultuur eens goed op!
donderdag 23 april 2009
Creatief geklungel
Knippen, plakken, knutselen. 1/4e van het vak ANW blijkt eruit te bestaan. 25% PTA, 12,5% van mijn combinatiecijfer.
Een schande is het!
Bij het vak Algemene Natuurwetenschappen wordt men halverwege het 5e schooljaar opgezadeld met een praktische opdracht. Doe een onderzoekje naar duurzaamheid, maak er een poster over en presenteer het geheel voor de klas. Excuse moi, maar iedereen weet dat alles om het affiche zal draaien en de kwaliteit van de manuscripten te verwaarlozen is! Nu zit ik, non-creativio himself, uiteraard met een groot probleem. Zelfs de Telegraaf heeft een mooiere lay-out dan mijn poster.
Alleen omdat ik toevallig niet vaardig ben met lijm en schaar zal ik worden afgerekend op een velletje waarbij men na het zien van de opmaak de tekst al niet durft te aanschouwen. Alleen daarom is het onrealistisch om op een waardig punt te rekenen. Mijn beoordeling zal 25% van mijn eindcijfer uitmaken. En dan mijn combinatiecijfer, 1/8e hangt af van een velletje artistiek geklungel. Lang leve de tweede fase.
Een schande is het!
Bij het vak Algemene Natuurwetenschappen wordt men halverwege het 5e schooljaar opgezadeld met een praktische opdracht. Doe een onderzoekje naar duurzaamheid, maak er een poster over en presenteer het geheel voor de klas. Excuse moi, maar iedereen weet dat alles om het affiche zal draaien en de kwaliteit van de manuscripten te verwaarlozen is! Nu zit ik, non-creativio himself, uiteraard met een groot probleem. Zelfs de Telegraaf heeft een mooiere lay-out dan mijn poster.
Alleen omdat ik toevallig niet vaardig ben met lijm en schaar zal ik worden afgerekend op een velletje waarbij men na het zien van de opmaak de tekst al niet durft te aanschouwen. Alleen daarom is het onrealistisch om op een waardig punt te rekenen. Mijn beoordeling zal 25% van mijn eindcijfer uitmaken. En dan mijn combinatiecijfer, 1/8e hangt af van een velletje artistiek geklungel. Lang leve de tweede fase.
zondag 19 april 2009
Don't talk, watch!
Er bestaan gevallen waar het intellect van de serieuze blogger een totaal andere wending in slaat. Zo'n moment is vandaag aangebroken. Geniet!
vrijdag 17 april 2009
Lammetjes, bloesem, zelfmoord
Heeft je broer plotseling een gruwelijke emotransformatie ondergaan? Loopt je vriendin er sikkeneurig bij en leidt ze aan automutilatie? Pas dan op, het is lente!
Volgens het Britse wetenschappelijke tijdschrift The Lancet is het aantal suïcides schrikbarend toegenomen door de recessie. Daarnaast is ontdekt dat het aantal zelfmoorden sterk toeneemt in de lente. Kan men in deze tijden, waar een combinatie van de twee plaats vindt, nog wel veilig langs een gebouw lopen zonder opeens een depressieve bankdirecteur op je dat te krijgen? Laten we eerst naar nog meer cijfermateriaal kijken.
Wetenschappers van de Oxford University en het Universiteitsziekenhuis in Gent ontdekten de volgende interessante feitjes: het risico op suïcide is hoger onder mannen, rokers, werklozen en mensen die familieleden hebben verloren door zelfmoord. Daarnaast kampt zo’n 90 procent van de zelfmoordenaars met een psychiatrische stoornis. Ook de Noordelingen in Europa lopen een verhoogd risico, want daar liggen de cijfers hoger dan in het zuiden. Het zou mogelijk in verband kunnen staan met gebrek aan zonlicht, aldus de geleerden.
In principe zou dus elke Zweedse schizofrene Fortisbankier, met een slurf tussen zijn benen en een voorliefde voor peuken, die net zijn baan verloren is en die zijn broer aan een koordje heeft zien hangen op zijn hoede moeten zijn? We kunnen niet anders dan concluderen dat zijn familieleden de keukenlade op slot moet doen, het springtouw opbergen en het jachtgeweer goed te verstoppen. Ben op je hoede, de lente loert!
Volgens het Britse wetenschappelijke tijdschrift The Lancet is het aantal suïcides schrikbarend toegenomen door de recessie. Daarnaast is ontdekt dat het aantal zelfmoorden sterk toeneemt in de lente. Kan men in deze tijden, waar een combinatie van de twee plaats vindt, nog wel veilig langs een gebouw lopen zonder opeens een depressieve bankdirecteur op je dat te krijgen? Laten we eerst naar nog meer cijfermateriaal kijken.
Wetenschappers van de Oxford University en het Universiteitsziekenhuis in Gent ontdekten de volgende interessante feitjes: het risico op suïcide is hoger onder mannen, rokers, werklozen en mensen die familieleden hebben verloren door zelfmoord. Daarnaast kampt zo’n 90 procent van de zelfmoordenaars met een psychiatrische stoornis. Ook de Noordelingen in Europa lopen een verhoogd risico, want daar liggen de cijfers hoger dan in het zuiden. Het zou mogelijk in verband kunnen staan met gebrek aan zonlicht, aldus de geleerden.
In principe zou dus elke Zweedse schizofrene Fortisbankier, met een slurf tussen zijn benen en een voorliefde voor peuken, die net zijn baan verloren is en die zijn broer aan een koordje heeft zien hangen op zijn hoede moeten zijn? We kunnen niet anders dan concluderen dat zijn familieleden de keukenlade op slot moet doen, het springtouw opbergen en het jachtgeweer goed te verstoppen. Ben op je hoede, de lente loert!
zaterdag 11 april 2009
Dierenbeul!
Dit vreselijke filmpje kwam ik toevallig tegen op youtube. Beste dames, heren en alles wat daar tussen hangt; het is tiradetijd!
Dat hier onnodig dierenleed aangedaan is, daar zijn we het wel mee eens. Veel interessanter is de discussie over wat we met deze walvisachtige vleesklomp moeten doen? Heeft de McDonalds haar chronisch hersenletsel aangedaan of is ze gewoon ontzettend dom? Wie gaat er nu ook met zo’n hoop vet onder z’n kin op zo’n arm dier zitten? Zullen we rollen omdraaien en de viervoeter op haar laten zetelen? Ik ben alleen bang dat de kameel door al het vet er helaas domweg af zal blubberen.
Nee, waarschijnlijk is psychologische marteling de enige oplossing haar eens flink mores te leren! Het afnemen van het jaarabonnement van de McDonalds en haar opsluiten in een donkere kamer met alleen worteltjes en sla, wie weet? Of we gebruiken haar als springkussen voor anorexieneigende topmodellen, strakke truitjes en afslankpillen inbegrepen!
Wat we met de organisator van de kamelentrip gaan doen is eenvoudig. We laten hem gewoon een nachtje naast onze flubberbuik liggen. Hij mag van geluk spreken als ze niet woelt in haar slaap…
donderdag 9 april 2009
Een writersblog
Jawel, ik kan mijn tijd beter benutten. Leren voor de aanstaande proefwerkweek is geen slechte investering van mijn begrensde minuten. Maar ik verkies toch diepzinnige literatuur en poëzie boven de nietszeggende x’jes, cijfers, comma's en kwadraten. Een afweging die ik niet zomaar heb gemaakt; dan moet er toch wel iets heel frappants te melden zijn. Jawel, dringendere zaken hadden mijn tijd acuter nodig! Zaken als…
En toen was mijn creatieve bui, als sneeuw voor de zon (om het meteorologisch sfeertje maar te behouden) verdwenen en speelde mijn nare writersblog weer op. Nu duren die van mij hooguit enkele dagen, maar dat neemt niet weg dat ik me er ongelofelijk op over kan winden! Als we veronderstellen dat alles een nut heeft, wat is dan het nut van dit ergerlijke fenomeen?
Is het mogelijk dat het een overvloed aan creativiteit tegen gaat, zodat mijn hersenen niet op tilt kunnen slaan? Dit lijkt me sterk, aangezien ik toch een vrij groot hoofd heb en dit de nodige informatie zou moeten verwerken. Ik wijs dit antwoord op mijn vraag niet direct af, want waarom veronderstel in überhaupt dat mijn schedel inhoud heeft om dergelijke creatieve buien vorm te geven?
Hieruit concludeer ik het volgende; mocht in geen geavanceerd hersensysteem hebben, dan is een writersblog inderdaad om een overvloed aan originaliteit tegen te gaan. Maar mocht er wel een hoogwaardige hersenpap tussen mijn oren zitten, kan ik er dan vanuit gaan dat een writersblog geen nut heeft? Nu speelt, onvermijdelijk maar helaas, de volgende vraag op: als een writersblog geen nut heeft, wat heeft dan wel nut? Leven we dan niet gewoon op een zinloze wereld? Ach nee, daar dwaal ik af met mijn filosofie. Wacht eens, is dat niet de oplossing?
Eureka, ik heb het! Een writersblog heeft het volgende nut: door een gebrek aan creativiteit zet het je aan tot het zoeken op een antwoord van het genoemde fenomeen. In de expeditie hiernaar passeren de nodige filosofische kwesties die het menselijk denken sterk op de proef stellen. Voor deze innerlijke krachtstrijd is de nodige creativiteit vereist en door dit proces wordt de creativiteit die bij een writersblog ontbreekt opnieuw gevonden. Ongelofelijk, een redenering om je kont aan af te vegen. Maar mijn writersblog is wel mooi verdwenen!
En toen was mijn creatieve bui, als sneeuw voor de zon (om het meteorologisch sfeertje maar te behouden) verdwenen en speelde mijn nare writersblog weer op. Nu duren die van mij hooguit enkele dagen, maar dat neemt niet weg dat ik me er ongelofelijk op over kan winden! Als we veronderstellen dat alles een nut heeft, wat is dan het nut van dit ergerlijke fenomeen?
Is het mogelijk dat het een overvloed aan creativiteit tegen gaat, zodat mijn hersenen niet op tilt kunnen slaan? Dit lijkt me sterk, aangezien ik toch een vrij groot hoofd heb en dit de nodige informatie zou moeten verwerken. Ik wijs dit antwoord op mijn vraag niet direct af, want waarom veronderstel in überhaupt dat mijn schedel inhoud heeft om dergelijke creatieve buien vorm te geven?
Hieruit concludeer ik het volgende; mocht in geen geavanceerd hersensysteem hebben, dan is een writersblog inderdaad om een overvloed aan originaliteit tegen te gaan. Maar mocht er wel een hoogwaardige hersenpap tussen mijn oren zitten, kan ik er dan vanuit gaan dat een writersblog geen nut heeft? Nu speelt, onvermijdelijk maar helaas, de volgende vraag op: als een writersblog geen nut heeft, wat heeft dan wel nut? Leven we dan niet gewoon op een zinloze wereld? Ach nee, daar dwaal ik af met mijn filosofie. Wacht eens, is dat niet de oplossing?
Eureka, ik heb het! Een writersblog heeft het volgende nut: door een gebrek aan creativiteit zet het je aan tot het zoeken op een antwoord van het genoemde fenomeen. In de expeditie hiernaar passeren de nodige filosofische kwesties die het menselijk denken sterk op de proef stellen. Voor deze innerlijke krachtstrijd is de nodige creativiteit vereist en door dit proces wordt de creativiteit die bij een writersblog ontbreekt opnieuw gevonden. Ongelofelijk, een redenering om je kont aan af te vegen. Maar mijn writersblog is wel mooi verdwenen!
zondag 5 april 2009
Nederland moet legaliseren!
Geert Wilders zal zich er zeker door hebben laten inspireren; het Nederlandse softdrugsbeleid is niet uit het nieuws te krijgen. Om de zoveel weken is het weer raak en ligt het Nederlandse gedoogbeleid onder vuur. Kritiek die terecht is, want het systeem brengt veel nadelen met zich mee. Grote stromen van drugstoeristen zijn de orde van de dag in veel steden en bijna de gehele productie van softdrugs is in criminele handen gevallen. Is er dan geen oplossing voor alle problemen? Jawel, om zich uit de penarie te werken zal Nederland over moeten gaan tot een volledige legalisatie van alle softdrugs.
Keiharde cijfers
Wij pleiten hiervoor omdat de legalisatie talloze voordelen kent. Ten eerste zijn er keiharde cijfers over drugsgebruik die laten zien dat landen met een gedoogbeleid een veel lager percentage aan drugsgebruikers en drugsverslaafden hebben dan landen met een verbod op de middelen. De beweringen van voorstanders van een verbod dat legalisatie een toename van het gebruik betekent zijn dus onjuist. Om met preciezer cijfermateriaal te komen: In Nederland kennen we 1,6 drugsgebruikers per 1000 inwoners. Maar in Portugal is dit cijfer 4,5 en in de V.S. is dit zelfs nog hoger. En jawel, beiden landen kennen een verbod op softdrugs.
Kunnen deze cijfers in Nederland nog lager komen te liggen? Jazeker, wij vermoeden dat als softdrugs legaal worden in Nederland het gebruikersaantal af zal nemen aangezien het een stuk minder ‘stoer’ is om dan nog drugs te gebruiken. Want ja, op de schoolmuur kladden als het niet mag is toch veel interessanter dan als de docent wel toestemming geeft? Wij vermoeden, en vele vooraanstaanden wetenschappers met ons, dat het drugsgebruik bij een legalisatie zal dalen.
In handen van de overheid
Aangezien wij in een kapitalistische samenleving leven wordt onze maatschappij bepaald door de wet van vraag en aanbod; dit geldt helaas ook voor softdrugs. Verbod of niet, de vraag naar drugs zal er altijd zijn. Dit is ook een van de redenen dat het gedoogbeleid ingevoerd is; de grote vraag naar cannabis moest toch beantwoord worden. Verbieden we, dan kunnen we er zeker van zijn dat de productie in criminele handen valt. Bij een legalisatie is de volledige productie van de softdrugs in handen van de overheid (of zij dit nu zelf doet of overlaat aan particulieren). Het grote voordeel hieraan is de grootscheepse controle die de overheid heeft over de producenten. Nu is het nog zo dat onduidelijk is welke (mogelijk malafide) leverancier bij de achterdeur er te pas aan komt. Bij legalisatie weet de overheid wie erachter zit, en zullen de criminelen geen enkele mogelijkheid hebben softdrugs te verkopen. Wat hier nog een groot voordeel van is, is dat de kwaliteit van het product gewaarborgd blijft, nogmaals omdat de overheid er met haar neus bovenop zit.
Als er dan toch een aanbod is van de staat geeft het ons een kans om accijns te heffen op cannabis. Dit betekent een aardige inkomstenbron voor de overheid die bijvoorbeeld geïnvesteerd kan worden in afkickklinieken en voorlichtingscampagnes.
Dan is het zo dat bij invoering van legalisatie de overheid zelf de prijs in handen heeft. Als deze de kosten voor de consument laag houdt hoeft de doorsnee junk geen fiets of autoradio meer te jatten om zichzelf van inkomsten te voorzien om zijn geliefde drugs te kopen. Dit is de eerste rede dat de criminaliteit bij een legalisatie verminderd zal worden. Daarnaast is het zo dat het aantal arrestaties in Nederland fors af zal nemen aangezien er veel minder mensen opgepakt moeten worden in verband met illegaal cannabisbezit. Minder arrestaties, minder veroordelingen en het cellentekort zal drastisch dalen zodat de echte crimineel wel zijn verdiende plek in de gevangenis krijgen zal.
Dan moet er ook bijgezegd worden dat de bestrijding van drugs (het aloude ‘War on Drugs’) miljoenen euro’s aan kosten met zich meebrengt, zonder dat er veel resultaat geboekt wordt. Bij legalisatie is dit niet meer nodig, wat bakken vol geld bespaart.
Ook zal een legalisatie van softdrugs aan twee kanten afrekenen met het hypocriete beleid dat wij in Nederland kennen. Nu is het zo dat de levering van softdrugs in Nederland aan de coffeeshops illegaal is, maar de handel aan de consument is wel toegestaan. Het is een erg dubbel beleid waar de regering niet achter zou moeten staan. Bij legalisatie, waar alles toegestaan zal zijn, is er niet meer sprake van een dubbel beleid.
Daarnaast is het nu zo dat alcohol en tabak doodleuk toegestaan worden. Cannabis, die even slecht voor de gezondheid blijken te zijn dan de zojuist genoemde producten, worden nu niet toegestaan. Bij een legalisatie wordt ook deze hypocriete regelgeving de nek omgedraaid.
Immoreel?
Helaas bestaat er de nodige weerstand tegen legalisatie van softdrugs. De tegenstanders zijn heilig van een aantal argumenten overtuigd, die aangeven dat legalisatie van softdrugs juist helemaal geen succes zal zijn. Het enige wat zij niet willen realiseren is dat deze zogenaamde argumenten onjuist en foutief van aard zijn. Zo zeggen de tegenstanders namelijk dat een invoering van legalisatie immoreel is. Het zou juist de taak van de staat zijn om mensen te beschermen tegen de middelen, en het is niet de bedoeling het aan te moedigen. Hier wordt echter iets over het hoofd gezien; de staat bevordert het drugsgebruik niet, maar helpt de behoeftigden alleen maar om aan hun trekken te komen. Ook zou het veel immoreler zijn van de staat als zij de drugshandel in handen gaf van de georganiseerde misdaad in plaats van het zorgen voor een veilig en belangeloos aanbod van drugs. De volksgezondheid heeft baat bij een gecontroleerd aanbod, en dat is precies wat legalisatie biedt.
Daarnaast zijn de tegenstanders doodsbang dat het gebruik van softdrugs na een legaliseren sterk toenemen zal. Dit met alle maatschappelijke problemen ten gevolge. We zouden deze tegenstanders op het hart willen drukken ons betoog nog eens grondig door te lezen. Hebben zij de cijfers over softdruggebruik in landen met een gedoogbeleid en een verbod over het hoofd gezien? Het staat zwart op wit; landen met een gedoogbeleid kennen minder drugsgebruikers dan de landen met een verbod. De cijfers zijn wetenschappelijk bewezen, ze liegen niet.
Ook denken de tegenstanders dat, als jongeren de softdrugs eenmaal ontdekt hebben, zij niet meer van de harddrugs af te slaan zijn. Deze zogehete stepping stone-theorie is voor veel landen ook de reden om iedere vorm van legalisatie tegen te gaan. Alleen spreken de ervaringen in Nederland deze bewering tegen; "Veruit het grootste deel van de cannabisgebruikers stopt voor hun dertigste met het gebruik zonder ooit harddrugs te hebben gebruikt'', schrijft het ministerie van Justitie in de nota 'Het pad naar de achterdeur'. Hiermee is ook dit argument weerlegd.
Het buitenland en buitenlanders
Een ander punt waar de tegenstanders op wijzen is dat verdragen die wij met andere landen gesloten hebben een legalisatie onmogelijk maken. Natuurlijk is het niet dat Nederland zomaar wetten kan maken, maar als aangetoond kan worden dat het de criminaliteit en gezondheidsschade beperkt is alles mogelijk (en de cijfers zijn er daadwerkelijk ook!).
Bovendien beweren de opponenten dat een legalisatie de verhoudingen met het buitenland sterk zouden kunnen schaden. Dit wordt echter gezien als lariekoek aangezien de verhoudingen, zeker met de E.U., nog nooit zo sterk zijn geweest. Bang hoeven we niet te zijn. Natuurlijk zullen politici klagen, maar dit is alleen om de achterban tevreden te houden.
Ten slotte wordt er nog gezegd dat een legalisatie de grote overlast door drugstoeristen die de Nederlandse coffeeshops bezoeken niet zal verdwijnen. Maar we moeten niet vergeten dat bij een legalisatie de overheid alles in handen heeft en daarom ook zelf kan bepalen, met bijvoorbeeld een geavanceerd pasjessysteem, wie wel en niet in aanmerking komt om binnen te treden in de coffeeshops. Het is een van de vele manieren om de buitenlanders in eigen land te houden. Helaas heeft de regering door de grote onenigheid waarin zij verkeert nog geen oplossing weten te vinden, hoewel er genoeg klaar liggen op de bureaus van de ambtenaren.
Het is helder; Nederland zal over moeten stappen op een systeem dat legalisatie van softdrugs mogelijk maakt. Alleen zo kan men de problemen die het huidige beleid met zich meebrengt oplossen en het aantal drugsgebruikers verminderen. De cijfers liegen niet en de tegenargumenten zijn allemaal weerlegd; alleen de koppigheid van de tegenstanders staat ons nog in de weg het systeem drastisch te veranderen. Het is opmerkelijk dat de tegenstanders nog niet overtuigd zijn, of zijn ze zelf misschien onder invloed?
Keiharde cijfers
Wij pleiten hiervoor omdat de legalisatie talloze voordelen kent. Ten eerste zijn er keiharde cijfers over drugsgebruik die laten zien dat landen met een gedoogbeleid een veel lager percentage aan drugsgebruikers en drugsverslaafden hebben dan landen met een verbod op de middelen. De beweringen van voorstanders van een verbod dat legalisatie een toename van het gebruik betekent zijn dus onjuist. Om met preciezer cijfermateriaal te komen: In Nederland kennen we 1,6 drugsgebruikers per 1000 inwoners. Maar in Portugal is dit cijfer 4,5 en in de V.S. is dit zelfs nog hoger. En jawel, beiden landen kennen een verbod op softdrugs.
Kunnen deze cijfers in Nederland nog lager komen te liggen? Jazeker, wij vermoeden dat als softdrugs legaal worden in Nederland het gebruikersaantal af zal nemen aangezien het een stuk minder ‘stoer’ is om dan nog drugs te gebruiken. Want ja, op de schoolmuur kladden als het niet mag is toch veel interessanter dan als de docent wel toestemming geeft? Wij vermoeden, en vele vooraanstaanden wetenschappers met ons, dat het drugsgebruik bij een legalisatie zal dalen.
In handen van de overheid
Aangezien wij in een kapitalistische samenleving leven wordt onze maatschappij bepaald door de wet van vraag en aanbod; dit geldt helaas ook voor softdrugs. Verbod of niet, de vraag naar drugs zal er altijd zijn. Dit is ook een van de redenen dat het gedoogbeleid ingevoerd is; de grote vraag naar cannabis moest toch beantwoord worden. Verbieden we, dan kunnen we er zeker van zijn dat de productie in criminele handen valt. Bij een legalisatie is de volledige productie van de softdrugs in handen van de overheid (of zij dit nu zelf doet of overlaat aan particulieren). Het grote voordeel hieraan is de grootscheepse controle die de overheid heeft over de producenten. Nu is het nog zo dat onduidelijk is welke (mogelijk malafide) leverancier bij de achterdeur er te pas aan komt. Bij legalisatie weet de overheid wie erachter zit, en zullen de criminelen geen enkele mogelijkheid hebben softdrugs te verkopen. Wat hier nog een groot voordeel van is, is dat de kwaliteit van het product gewaarborgd blijft, nogmaals omdat de overheid er met haar neus bovenop zit.
Als er dan toch een aanbod is van de staat geeft het ons een kans om accijns te heffen op cannabis. Dit betekent een aardige inkomstenbron voor de overheid die bijvoorbeeld geïnvesteerd kan worden in afkickklinieken en voorlichtingscampagnes.
Dan is het zo dat bij invoering van legalisatie de overheid zelf de prijs in handen heeft. Als deze de kosten voor de consument laag houdt hoeft de doorsnee junk geen fiets of autoradio meer te jatten om zichzelf van inkomsten te voorzien om zijn geliefde drugs te kopen. Dit is de eerste rede dat de criminaliteit bij een legalisatie verminderd zal worden. Daarnaast is het zo dat het aantal arrestaties in Nederland fors af zal nemen aangezien er veel minder mensen opgepakt moeten worden in verband met illegaal cannabisbezit. Minder arrestaties, minder veroordelingen en het cellentekort zal drastisch dalen zodat de echte crimineel wel zijn verdiende plek in de gevangenis krijgen zal.
Dan moet er ook bijgezegd worden dat de bestrijding van drugs (het aloude ‘War on Drugs’) miljoenen euro’s aan kosten met zich meebrengt, zonder dat er veel resultaat geboekt wordt. Bij legalisatie is dit niet meer nodig, wat bakken vol geld bespaart.
Ook zal een legalisatie van softdrugs aan twee kanten afrekenen met het hypocriete beleid dat wij in Nederland kennen. Nu is het zo dat de levering van softdrugs in Nederland aan de coffeeshops illegaal is, maar de handel aan de consument is wel toegestaan. Het is een erg dubbel beleid waar de regering niet achter zou moeten staan. Bij legalisatie, waar alles toegestaan zal zijn, is er niet meer sprake van een dubbel beleid.
Daarnaast is het nu zo dat alcohol en tabak doodleuk toegestaan worden. Cannabis, die even slecht voor de gezondheid blijken te zijn dan de zojuist genoemde producten, worden nu niet toegestaan. Bij een legalisatie wordt ook deze hypocriete regelgeving de nek omgedraaid.
Immoreel?
Helaas bestaat er de nodige weerstand tegen legalisatie van softdrugs. De tegenstanders zijn heilig van een aantal argumenten overtuigd, die aangeven dat legalisatie van softdrugs juist helemaal geen succes zal zijn. Het enige wat zij niet willen realiseren is dat deze zogenaamde argumenten onjuist en foutief van aard zijn. Zo zeggen de tegenstanders namelijk dat een invoering van legalisatie immoreel is. Het zou juist de taak van de staat zijn om mensen te beschermen tegen de middelen, en het is niet de bedoeling het aan te moedigen. Hier wordt echter iets over het hoofd gezien; de staat bevordert het drugsgebruik niet, maar helpt de behoeftigden alleen maar om aan hun trekken te komen. Ook zou het veel immoreler zijn van de staat als zij de drugshandel in handen gaf van de georganiseerde misdaad in plaats van het zorgen voor een veilig en belangeloos aanbod van drugs. De volksgezondheid heeft baat bij een gecontroleerd aanbod, en dat is precies wat legalisatie biedt.
Daarnaast zijn de tegenstanders doodsbang dat het gebruik van softdrugs na een legaliseren sterk toenemen zal. Dit met alle maatschappelijke problemen ten gevolge. We zouden deze tegenstanders op het hart willen drukken ons betoog nog eens grondig door te lezen. Hebben zij de cijfers over softdruggebruik in landen met een gedoogbeleid en een verbod over het hoofd gezien? Het staat zwart op wit; landen met een gedoogbeleid kennen minder drugsgebruikers dan de landen met een verbod. De cijfers zijn wetenschappelijk bewezen, ze liegen niet.
Ook denken de tegenstanders dat, als jongeren de softdrugs eenmaal ontdekt hebben, zij niet meer van de harddrugs af te slaan zijn. Deze zogehete stepping stone-theorie is voor veel landen ook de reden om iedere vorm van legalisatie tegen te gaan. Alleen spreken de ervaringen in Nederland deze bewering tegen; "Veruit het grootste deel van de cannabisgebruikers stopt voor hun dertigste met het gebruik zonder ooit harddrugs te hebben gebruikt'', schrijft het ministerie van Justitie in de nota 'Het pad naar de achterdeur'. Hiermee is ook dit argument weerlegd.
Het buitenland en buitenlanders
Een ander punt waar de tegenstanders op wijzen is dat verdragen die wij met andere landen gesloten hebben een legalisatie onmogelijk maken. Natuurlijk is het niet dat Nederland zomaar wetten kan maken, maar als aangetoond kan worden dat het de criminaliteit en gezondheidsschade beperkt is alles mogelijk (en de cijfers zijn er daadwerkelijk ook!).
Bovendien beweren de opponenten dat een legalisatie de verhoudingen met het buitenland sterk zouden kunnen schaden. Dit wordt echter gezien als lariekoek aangezien de verhoudingen, zeker met de E.U., nog nooit zo sterk zijn geweest. Bang hoeven we niet te zijn. Natuurlijk zullen politici klagen, maar dit is alleen om de achterban tevreden te houden.
Ten slotte wordt er nog gezegd dat een legalisatie de grote overlast door drugstoeristen die de Nederlandse coffeeshops bezoeken niet zal verdwijnen. Maar we moeten niet vergeten dat bij een legalisatie de overheid alles in handen heeft en daarom ook zelf kan bepalen, met bijvoorbeeld een geavanceerd pasjessysteem, wie wel en niet in aanmerking komt om binnen te treden in de coffeeshops. Het is een van de vele manieren om de buitenlanders in eigen land te houden. Helaas heeft de regering door de grote onenigheid waarin zij verkeert nog geen oplossing weten te vinden, hoewel er genoeg klaar liggen op de bureaus van de ambtenaren.
Het is helder; Nederland zal over moeten stappen op een systeem dat legalisatie van softdrugs mogelijk maakt. Alleen zo kan men de problemen die het huidige beleid met zich meebrengt oplossen en het aantal drugsgebruikers verminderen. De cijfers liegen niet en de tegenargumenten zijn allemaal weerlegd; alleen de koppigheid van de tegenstanders staat ons nog in de weg het systeem drastisch te veranderen. Het is opmerkelijk dat de tegenstanders nog niet overtuigd zijn, of zijn ze zelf misschien onder invloed?
donderdag 2 april 2009
Onder de douche
Het was laat op de avond en vol vermoeidheid stapte ik de douche in. Eindelijk kon ik de zware dag van me af wassen. Ik gaapte, rekte me uit en liet de douchekop sproeien. Heerlijk warm water stroomde over mijn lichaam en tastend ging mijn hand op zoek naar de zeep, waarvan ik wist dat hij een heerlijk citroengeurtje met zich meedroeg. Maar voordat mijn hand het wit raken kon, trok ik hem vol afschuw terug. Mijn blik had het meest weerzinwekkende goedje ooit gekruist. Ik stond oog in oog met de FA shower cream; for ensitive skin, with yoghurt protein. Ho eens even, een douchegel met yoghurt in mijn douche? Bah!
yo·ghurt [joggurt] de; m zurig, met bacteriën geënt zuivelproductNogmaals, ik lees zeer duidelijk dat het een zuivelproduct is. Nu vraag ik me af, en velen zullen dit met mij doen, wat heeft een zuivelproduct in vredesnaam te zoeken in een verzorgingsproduct? Ik heb het geproefd, geroken maar ik kon geen enkel spoortje yoghurt ontdekken. Volgens mij is dit het ideale bewijs dat de consumptiemaatschappij te ver doorgedraaid is. Wat komt er nu aan, honing in onze haargel? Of wat dacht je van tulpenblaadjes in ons wc-papier, condooms met sambalglijmiddel of anticonceptiepillen met pijnboompit. Het is niet de recessie, de PVV (alhoewel het niet veel scheelt!) of de muziek van de toppers die ons land naar de klote helpt, maar de consumptiemaatschappij!
Abonneren op:
Posts (Atom)