Nederland moet legaliseren!

Geert Wilders zal zich er zeker door hebben laten inspireren; het Nederlandse softdrugsbeleid is niet uit het nieuws te krijgen. Om de zoveel weken is het weer raak en ligt het Nederlandse gedoogbeleid onder vuur. Kritiek die terecht is, want het systeem brengt veel nadelen met zich mee. Grote stromen van drugstoeristen zijn de orde van de dag in veel steden en bijna de gehele productie van softdrugs is in criminele handen gevallen. Is er dan geen oplossing voor alle problemen? Jawel, om zich uit de penarie te werken zal Nederland over moeten gaan tot een volledige legalisatie van alle softdrugs.

Keiharde cijfers
Wij pleiten hiervoor omdat de legalisatie talloze voordelen kent. Ten eerste zijn er keiharde cijfers over drugsgebruik die laten zien dat landen met een gedoogbeleid een veel lager percentage aan drugsgebruikers en drugsverslaafden hebben dan landen met een verbod op de middelen. De beweringen van voorstanders van een verbod dat legalisatie een toename van het gebruik betekent zijn dus onjuist. Om met preciezer cijfermateriaal te komen: In Nederland kennen we 1,6 drugsgebruikers per 1000 inwoners. Maar in Portugal is dit cijfer 4,5 en in de V.S. is dit zelfs nog hoger. En jawel, beiden landen kennen een verbod op softdrugs.

Kunnen deze cijfers in Nederland nog lager komen te liggen? Jazeker, wij vermoeden dat als softdrugs legaal worden in Nederland het gebruikersaantal af zal nemen aangezien het een stuk minder ‘stoer’ is om dan nog drugs te gebruiken. Want ja, op de schoolmuur kladden als het niet mag is toch veel interessanter dan als de docent wel toestemming geeft? Wij vermoeden, en vele vooraanstaanden wetenschappers met ons, dat het drugsgebruik bij een legalisatie zal dalen.

In handen van de overheid
Aangezien wij in een kapitalistische samenleving leven wordt onze maatschappij bepaald door de wet van vraag en aanbod; dit geldt helaas ook voor softdrugs. Verbod of niet, de vraag naar drugs zal er altijd zijn. Dit is ook een van de redenen dat het gedoogbeleid ingevoerd is; de grote vraag naar cannabis moest toch beantwoord worden. Verbieden we, dan kunnen we er zeker van zijn dat de productie in criminele handen valt. Bij een legalisatie is de volledige productie van de softdrugs in handen van de overheid (of zij dit nu zelf doet of overlaat aan particulieren). Het grote voordeel hieraan is de grootscheepse controle die de overheid heeft over de producenten. Nu is het nog zo dat onduidelijk is welke (mogelijk malafide) leverancier bij de achterdeur er te pas aan komt. Bij legalisatie weet de overheid wie erachter zit, en zullen de criminelen geen enkele mogelijkheid hebben softdrugs te verkopen. Wat hier nog een groot voordeel van is, is dat de kwaliteit van het product gewaarborgd blijft, nogmaals omdat de overheid er met haar neus bovenop zit.

Als er dan toch een aanbod is van de staat geeft het ons een kans om accijns te heffen op cannabis. Dit betekent een aardige inkomstenbron voor de overheid die bijvoorbeeld geïnvesteerd kan worden in afkickklinieken en voorlichtingscampagnes.

Dan is het zo dat bij invoering van legalisatie de overheid zelf de prijs in handen heeft. Als deze de kosten voor de consument laag houdt hoeft de doorsnee junk geen fiets of autoradio meer te jatten om zichzelf van inkomsten te voorzien om zijn geliefde drugs te kopen. Dit is de eerste rede dat de criminaliteit bij een legalisatie verminderd zal worden. Daarnaast is het zo dat het aantal arrestaties in Nederland fors af zal nemen aangezien er veel minder mensen opgepakt moeten worden in verband met illegaal cannabisbezit. Minder arrestaties, minder veroordelingen en het cellentekort zal drastisch dalen zodat de echte crimineel wel zijn verdiende plek in de gevangenis krijgen zal.

Dan moet er ook bijgezegd worden dat de bestrijding van drugs (het aloude ‘War on Drugs’) miljoenen euro’s aan kosten met zich meebrengt, zonder dat er veel resultaat geboekt wordt. Bij legalisatie is dit niet meer nodig, wat bakken vol geld bespaart.

Ook zal een legalisatie van softdrugs aan twee kanten afrekenen met het hypocriete beleid dat wij in Nederland kennen. Nu is het zo dat de levering van softdrugs in Nederland aan de coffeeshops illegaal is, maar de handel aan de consument is wel toegestaan. Het is een erg dubbel beleid waar de regering niet achter zou moeten staan. Bij legalisatie, waar alles toegestaan zal zijn, is er niet meer sprake van een dubbel beleid.

Daarnaast is het nu zo dat alcohol en tabak doodleuk toegestaan worden. Cannabis, die even slecht voor de gezondheid blijken te zijn dan de zojuist genoemde producten, worden nu niet toegestaan. Bij een legalisatie wordt ook deze hypocriete regelgeving de nek omgedraaid.

Immoreel?
Helaas bestaat er de nodige weerstand tegen legalisatie van softdrugs. De tegenstanders zijn heilig van een aantal argumenten overtuigd, die aangeven dat legalisatie van softdrugs juist helemaal geen succes zal zijn. Het enige wat zij niet willen realiseren is dat deze zogenaamde argumenten onjuist en foutief van aard zijn. Zo zeggen de tegenstanders namelijk dat een invoering van legalisatie immoreel is. Het zou juist de taak van de staat zijn om mensen te beschermen tegen de middelen, en het is niet de bedoeling het aan te moedigen. Hier wordt echter iets over het hoofd gezien; de staat bevordert het drugsgebruik niet, maar helpt de behoeftigden alleen maar om aan hun trekken te komen. Ook zou het veel immoreler zijn van de staat als zij de drugshandel in handen gaf van de georganiseerde misdaad in plaats van het zorgen voor een veilig en belangeloos aanbod van drugs. De volksgezondheid heeft baat bij een gecontroleerd aanbod, en dat is precies wat legalisatie biedt.

Daarnaast zijn de tegenstanders doodsbang dat het gebruik van softdrugs na een legaliseren sterk toenemen zal. Dit met alle maatschappelijke problemen ten gevolge. We zouden deze tegenstanders op het hart willen drukken ons betoog nog eens grondig door te lezen. Hebben zij de cijfers over softdruggebruik in landen met een gedoogbeleid en een verbod over het hoofd gezien? Het staat zwart op wit; landen met een gedoogbeleid kennen minder drugsgebruikers dan de landen met een verbod. De cijfers zijn wetenschappelijk bewezen, ze liegen niet.

Ook denken de tegenstanders dat, als jongeren de softdrugs eenmaal ontdekt hebben, zij niet meer van de harddrugs af te slaan zijn. Deze zogehete stepping stone-theorie is voor veel landen ook de reden om iedere vorm van legalisatie tegen te gaan. Alleen spreken de ervaringen in Nederland deze bewering tegen; "Veruit het grootste deel van de cannabisgebruikers stopt voor hun dertigste met het gebruik zonder ooit harddrugs te hebben gebruikt'', schrijft het ministerie van Justitie in de nota 'Het pad naar de achterdeur'. Hiermee is ook dit argument weerlegd.

Het buitenland en buitenlanders
Een ander punt waar de tegenstanders op wijzen is dat verdragen die wij met andere landen gesloten hebben een legalisatie onmogelijk maken. Natuurlijk is het niet dat Nederland zomaar wetten kan maken, maar als aangetoond kan worden dat het de criminaliteit en gezondheidsschade beperkt is alles mogelijk (en de cijfers zijn er daadwerkelijk ook!).

Bovendien beweren de opponenten dat een legalisatie de verhoudingen met het buitenland sterk zouden kunnen schaden. Dit wordt echter gezien als lariekoek aangezien de verhoudingen, zeker met de E.U., nog nooit zo sterk zijn geweest. Bang hoeven we niet te zijn. Natuurlijk zullen politici klagen, maar dit is alleen om de achterban tevreden te houden.

Ten slotte wordt er nog gezegd dat een legalisatie de grote overlast door drugstoeristen die de Nederlandse coffeeshops bezoeken niet zal verdwijnen. Maar we moeten niet vergeten dat bij een legalisatie de overheid alles in handen heeft en daarom ook zelf kan bepalen, met bijvoorbeeld een geavanceerd pasjessysteem, wie wel en niet in aanmerking komt om binnen te treden in de coffeeshops. Het is een van de vele manieren om de buitenlanders in eigen land te houden. Helaas heeft de regering door de grote onenigheid waarin zij verkeert nog geen oplossing weten te vinden, hoewel er genoeg klaar liggen op de bureaus van de ambtenaren.

Het is helder; Nederland zal over moeten stappen op een systeem dat legalisatie van softdrugs mogelijk maakt. Alleen zo kan men de problemen die het huidige beleid met zich meebrengt oplossen en het aantal drugsgebruikers verminderen. De cijfers liegen niet en de tegenargumenten zijn allemaal weerlegd; alleen de koppigheid van de tegenstanders staat ons nog in de weg het systeem drastisch te veranderen. Het is opmerkelijk dat de tegenstanders nog niet overtuigd zijn, of zijn ze zelf misschien onder invloed?