Ook dit jaar was er niet aan te ontkomen; Valentijnsdag. Onze school was ervan in de ban van en tijdens de rozenactie vloog de stekelige flora als zoete broodjes over de toonbank. Het is naar mijn mening een dieptriest gegeven dat zoveel mensen waarde hechten aan dit belachelijke gebruik dat door de Amerikanen puur ingevoerd is om aan ons te verdienen.
Nu opper ik niet dat Valentijnsdag zomaar ontstaan is uit het niets. Het is afgeleid van het Romeinse feest Lupercalia. Dit vruchtbaarheidsfeest werd op 15 februari gevierd ter ere van Lupercus, god van de vruchtbaarheid. Het verhaal gaat dat de namen van jonge ongehuwde vrouwen op een kaartje werden geschreven en dat men deze kaartjes in een kom gooide. Hierna mochten de mannen beurt voor beurt een kaartje trekken. De getrokken naam zou je ‘geliefde’ echtgenote worden. Maar door de opkomst van het tiranistische christendom werd het heidense feest verboden en werd het omgedoopt tot Valentijnsdag. Op 14 februari 496 riep Paus Gelasius I deze dag uit tot de dag van Sint Valentijn.
Het is nu iedereen duidelijk dat het moderne Valentijnsdag hier absoluut niets meer te maken heeft. Waar dan mee, liefde? Absoluut niet, het is juist het kapitaal dat Valentijnsdag deed herleven. Puur uit commercieel oogpunt is men in de Verenigde Staten begonnen met deze onzin. Rond 1990 werden ook Nederland en België door de toenemende Amerikanisering slachtoffer.
Sommigen noemen het romantisch, maar ik vind het meer een overdreven cliché. Waarom zou je 'de grote liefde uit je leven' perse op een bepaalde dag moeten laten zien hoeveel je wel van hem of haar houdt, waarom persé op deze dag? Is het dat de andere dagen het niet waard zijn, of is het dat je mee wordt gesleurd in de grote massa. Ik vermoed het laatste.
Wat is er romantisch aan het sturen van stomme onpersoonlijke kaartjes, geschreven door iemand anders? Wat is er romantisch aan die stomme rozen die je toch alleen maar prikken? Wat is er romantisch aan om toe te geven aan de massaconsumptie en de uitbuitende commercie die Nederland meer en meer individualiseert?
En zelfs het moderne van Valentijnsdag is niet meer wat het is. De smoes van de commercie was dat het een prima manier was om je geheime liefde mede te delen dat je van hem of haar hield. Wat zien we nu, iedereen wordt erin betrokken. Ze hebben ons er maar goed ingeluisd!
Ik kan niemand verbieden mee te doen aan dit vreselijke gebruik, maar ik kan wel aanraden hiermee te stoppen. Ga op zoek naar ware liefde is mijn tip, en niet in de gefakete commercie!
Wie mijn mening deelt, zou eens moeten kijken op meish.org/vd.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten